بمان که عاشقت منم، چرا تو میرویدر آسمان قلب من، ستاره میشویبیا بمان که در شبم، همیشه همچون ماهیبمان که میکشد مرا، تو را ندیدنتتو رفته ای و من هنوز، ادامه میدمتبه گریه تکیه میکنم مرا اگر نخواهی

چند روز میگذره از نبودنت و من هر روز دلتنگ تر می شم ....نمی دونم حتی چقدر دوام بیارم .. یک روز؟ دو روز ؟ جند روز گذشته اصلا؟ یک هفته؟ شایدم دو ..... دلتنگم و بی قرار و دل شکسته .. هر روز سرم شلوغه میرم سرکار مهد و بچه ها رو میبینم و خوشحال میشم اما ا

خدايِ منآنقدر از آدم هاي اين دنيا خسته امكه نه در بهشت مي خواهم كنارشان باشمنه در دوزخ و نه در برزختنهاييبهترين و با معرفت ترين همراهِ من استمرا بعد از مرگجايي ببركه با تنهايي ام تنها باشم... ساناز یوسفی ♥ چهارشنبه بیستم بهمن ۱۳۹۵ ساعت 23:37 توسط مینا

همدیگر را پیر نکنیمباور کنید تک تک آدمها زخمی اند.هرکس درد خودش را دارد،دغدغه و مشغله خودش را دارد.باور کنید ذهنها خسته اند،قلبها زخمی اند،زبانها بسته اند.برای دیگران آرزو کنیم بهترینها را، راحتی را.یاری کنیم همدیگر را تا زندگی برایمان لذتبخش شود

از امروز به بعد می خوام حال و هوای خودمو اینجا بنویسم .. دیشب بهش گفتم که بهتره یه مدت طولانی از هم دور باشیم ... تا درست فکر کنیم به اینکه ایا میشه باهم اینده ای ساخت یا نه ... چقدر تصمیم عاقلانه گرفتن سخته ... اما بعد از چهار سال دعوا و عشق یاد گرفتم که گاهی اگر می خواهی به یه چیز با ارزش تری برسی...

دست بردم كه كشم تيــر غمش را از دل تير ديگر زد و بر دوخت دل و دست به هم..

شايد از روی مهربانی دلت او را ببخشی تا همچنان در زندگيت بماند ولی اين معنی اش آن نيست كه او ديگر خطا نكند... بعضی ها معنیِ بخشيدن را خيلی دير می فهمند آنقدر دير كه شايد ديگر به دردِ جوانیِ مان نخورَد... فريد_صارمی

وفتی اتفاق های می افتد تو زندگیت که واقعا این حق تو نبوده و چه آدم های عوضی پیدا میشن و بعد بلایی که سرت میارن و میرن و تو انقدر پری که اول ناراحتی اما بعد فقط اعصبانی... داخلم پر از خشونت و نفرته ... می دونم اصلا چیز خوبی نیست اما این حال الانمه و نمی دونم با این اعصبانیت چیکار کنم ..سر کی خالی کنم...

نگاهم اما... گاهي حرف ميزند... گاهي فرياد ميكشد... و من هميشه به دنبال كسي ميگردم كه بفهمد يك نگاه خسته چه مي خواهد بگويد..

تنها یک برگ مانده بود درخت گفت : منتظرت می مانم… و برگ گفت : تا بهار خداحافظ … بهار آمد ولی درخت… عشقش را در میان انبوهی از برگها گم کرده بود…

از تنهایی می نویسم تنهایی در زمان و مکان تنهایی در اینجا و در آنجا و در هر جا تنها ماندن تا به حال تنها مانده ای ؟ از تنهایی می نویسم تنهایی بی تو پر شدن تنهایی از تو کم شدن

زندگی به من اموخت که چگونه گریه کنم. اما گریه به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم. تو به من اموختی که چگونه دوستت داشته باشم. اما تو به من نیاموختی که چگونه فراموشت کنم.

دل ساده من بدون همه جیز عوض شده... آدما عوض میشن... خداحافظ.... وکی میدونه همین چند کلمه نوشتنش چقدر درد داره...

بـــــراي بعضي درد ها نه مي تــــوان گريه کرد ... نه مي تــــوان فرياد زد ... بــــراي بعضي از دردها... فقط مــــي تــــــــــوان نگاه کـــــــرد و شکست

امروز بدترین روز زندگیم بود .. با دستای خودم همهکسمو از زندگیم بیرون کردم........ عاشقش میمونم تا بمیرم اما حقیقت سخت تر از اونی بود که تصور میکردم .. زندگی فقط عشق نیست....

امشب فهمیدم هرچقدر هم زیبا باشی و همه هم بگن که زیبایی... با کوچک ترین حرف منفی از طرف کسی که دوست داری چقدر راحت اعتماد به نفست کاملاً از بین میره... کاش همیشه مراقب حرف هایمان باشم دل نشکونیم انقدر راحت.

چند وقتیه به اینجا سر نزدم و چیزی ننوشتم .... خیلی چیزا تغییر کرده .. بزرگ تر شدم ..تجربه های زندگیم بیشتر شد ... نمی دونم حتی اینجا می نویسم کسی می خونه یا نه اما حداقلش می دونم که جای خوبیه واسه خالی کردن خودت ...راستش همیشه کسایی که می نوشتن رو مسخره میکردم و نه اهل شعر بودم نه نوشتن اما هر چی بز...